Overzicht van bijzondere momenten.

Inmiddels zit het vliegseizoen 2022-2023 er weer op. Het regenachtige weer in de herfst is een mooie gelegenheid om je materiaal te controleren, het gemaakte beeldmateriaal uit te zoeken en je vluchten nog eens goed te analyseren. In deze blog deel ik een aantal bijzondere avonturen van het afgelopen seizoen. 

  • Vlakkeland vlucht van de Jura naar Berner Oberland
  • Vliegen boven de Italiaanse bergmeren
  • X-Swiss project West naar Oost
  • PR verbeterd: vlakke driehoek van 243km

Vlakkeland vlucht van de Jura naar Berner Oberland

In de afgelopen jaren heb ik het al meerdere keren geprobeerd. Vanaf de heuvels in de Jura, in het noorden van Zwitserland, het vlakkeland oversteken naar de hoge bergen in Berner Oberland. Tot nu toe strandde ik altijd ergens halverwege of net voordat de hogere bergen begonnen. Maar in augustus lukte het me, ondanks de blauwe thermiek, om de volledige oversteek te maken. Ik vloog samen met een andere piloot, wat als voordeel heeft dat je meer kans hebt om thermiek te vinden en om eenmaal in de thermiek ook sneller te zien waar het sterkste stijgen is. Een aantal keer kwamen we laag. Op dat moment is het belangrijk om heel goed te observeren. Zie je vogels, blaadjes, pluisjes of beneden op de grond vlaggen? Zo kwamen we bij een dorpje op ruim 200 meter AGL. Ik had licht stijgen en dan is het belangrijk om direct in te draaien, ook als het een 0 is. Je hebt dan tijd om goed te observeren. Ik zag beneden aan de ene kant van het dorpje een vlag die wapperde. Aan de andere kant van het dorpje zag ik ook een vlag en die had precies de omgekeerde windrichting. Daartussen moest dus thermiek zijn. We lieten ons langzaam die kant op verschuiven en inderdaad, het ging weer flink omhoog. Na 10 minuten zaten we weer 1000 meter hoger. Zulke bijzondere momenten vergeet je niet.

Bekijk de vlucht: https://www.xcontest.org/2023/holland/vluchten/details:annejan/23.08.2023/09:37

Vliegen boven de Italiaanse bergmeren

Vorig jaar ontdekten we bij het X-Swiss project een gave hike & fly startplek in Tessin: Alp Caviano. Deze startplek ligt tegen de Italiaanse grens en is het begin van de Alpen. In het voorjaar kun je hier al mooie vluchten maken. In de bergen ligt er dan nog veel sneeuw, maar in het zuiden is de sneeuw dan al lang gesmolten. In april maakte ik na een mooie hike een vlucht over de Italiaanse bergmeren. Fantastische uitzichten, heel bijzonder. Als het helder weer is kijk je zelfs tot Milaan. Het is in Tessin en Italië wel altijd belangrijk om je vlucht goed voor te bereiden omdat je in sommige dalen niet of nauwelijks landingsplekken hebt. Na een vlucht over de meren landde ik in Cesana Brianza en ging ik nog even langs bij Giorgio waar alle schermen van Airtime worden gekeurd. 

Bekijk de vlucht: https://www.xcontest.org/2023/holland/vluchten/details:annejan/26.04.2023/08:53



X-Swiss project West naar Oost

Tijdens het X-Swiss 2023-project maakten we met 11 piloten van de X-Alps Academy een uitdagende hike & fly-reis van west naar oost Zwitserland. De reis begon in Montreux met als doel Konstanz, met veel bijzondere maar ook spannende momenten onderweg. De eerste dag begon met een uitdagende start met harde wind. ‘s Avonds konden we onverwachte vluchten maken bij zonsondergang en direct landen bij de hut.

Op dag twee, van Jaun naar Eriz, leerden we het belang van teamwork en effectieve communicatie, maar ook het verbeteren van vliegstrategieën op basis van eerdere ervaringen. Dag drie stond in het teken van het goed in de gaten houden van het weer vanwege de voorspelde onweersbuien. Het lukte de meeste piloten om tientallen kilometers verder te komen in de buurt van Engelberg. Op dag vier waren flexibiliteit en aanpassingsvermogen belangrijk in verband met een regenfront wat later kwam als voorspeld. In de stromende regen hikten we naar de Klausenpass waar we ons weer op konden warmen.

Op de laatste dag, van Klausenpass naar St. Gallen, waren de uitdagingen de uitvoering en de planning van de dag. We rekenden niet met rugwind op de Klausenpass wat voor vertraging zorgde. Gelukkig waren we op tijd op de juiste startplek voor een hele gave afsluitende vlucht door het Glarnerland naar het noorden over de Walensee richting St. Gallen. Ondanks dat we als groep niet helemaal tot Konstanz zijn gekomen, was de ervaring weer heel bijzonder. Hoogte- en dieptepunten, uitdagingen en nieuwe vriendschappen. Het avontuur benadrukte het belang van teamwork, veiligheid, aanpassingsvermogen en het genieten van de natuur vanuit de lucht.

In het volgende nummer van het tijdschrift Lift vind je een uitgebreid verslag van dit project.

PR verbeterd: vlakke driehoek van 243km

Op 22 mei genoot ik van prachtig vliegweer in Zwitserland, na weken slecht weer. Ik vertrok van Riederalp in Wallis rond 9:30 uur. De thermiek was direct sterk genoeg, waardoor ik al snel 500 meter boven de start zat. In het Goms werkte de thermiek zoals gewoonlijk goed. De meeste piloten vliegen tot de Grimselpas, maar de condities waren zo goed dat ik doorvloog naar Furka en Andermatt. Onderweg naar mijn eerste punt in Andermatt en daarna terug naar Riederalp maakte ik gebruik van de oostenwind.

Op de terugweg na mijn tweede keerpunt ontwikkelden sommige wolken zich tot regen- en sneeuwbuien, dus week ik uit naar de zuidkant van de vallei en keerde later terug naar de noordkant. Ondanks de uitdagingen behield ik mijn hoogte en sloot ik mijn driehoek. Rond 19 uur bereikte ik Riederfurka, waar ik genoot van de laatste thermiekbellen en de ondergaande zon. Wat een geweldige dag en mooie herinnering! Ik schreef hier eerder een uitgebreider verslag van: https://www.airtime.nl/nieuws/vlakke-driehoek-243-km-van-anne-jan/

Op 22 mei was het, na wekenlang slecht weer, eindelijk mooi vliegweer in Zwitserland. Wallis zag er goed uit en daarom ben ik om half 10, met vele andere piloten, gestart vanaf de Riederalp in Wallis, Zwitserland.

De eerste thermiekbel is altijd even spannend. Werkt het al genoeg? Ben ik niet te vroeg gestart? Gelukkig werkte het direct en zat ik binnen 10 minuten 500 meter boven de start.

In het Goms werkte de thermiek zoals altijd ook heel erg goed. Meestal wordt er tot de Grimselpas gevlogen omdat zo rond 12 uur de “Grimselslang” actief wordt, een valwind die ontstaat door het “Alpine pumpen”.

Maar de condities zagen er zo goed uit dat ik besloot door te vliegen naar de Furka en daarna Andermatt. De passen werden op dat moment sneeuwvrij gemaakt, een mooi gezicht al die opspuitende sneeuw door de machines.

Mijn eerste punt van de driehoek in Andermatt gezet waarna ik terugvloog naar Riederalp.

Met de lichte oostenwind ging dit heel erg snel. Verder naar het westen het Rhône dal afgevlogen en slechts een paar keer hoeven te draaien. 

Bij thermiek licht in de remmen zodat je langer in de stijgende lucht vliegt en daartussen 50% met speed gevlogen. Richting het tweede punt van de driehoek in het westen had ik een gemiddelde van tegen de 30km/h.

Dit zou wel eens mijn eerste 200km driehoek kunnen worden dacht ik. Blijven focussen zodat dit zou gaan lukken.

Op de terugweg ontwikkelden sommige wolken zich tot een paar regenbuien die bovenin nog sneeuw waren.

Daarom ben ik uitgeweken naar de zuidkant van de vallei waar ik een uurtje heb gewacht om daarna weer terug te keren naar de noordkant van de vallei toen de zon daar weer goed scheen.

Met de oostenwind waren de thermiekbellen die uit de westflanken kwamen aan de lijzijde maar dit was gelukkig goed te managen. Telkens maximale hoogte gemaakt, het was inmiddels 18 uur en de dag begon langzaamaan op te raken.

Tegen 19 uur kwam ik vrij laag terug bij de Riederfurka die nog vol in de zon stond. Wat was dat een gaaf moment, de laatste thermiekbellen uitdraaien. Boterzachte thermiek. 

Ik kon mijn driehoek volledig sluiten. Met de ondergaande zon maakte ik een video en wat laatste foto’s. Een grote grijns op mijn gezicht. Wat een gave dag, wat een mooie herinnering!

Bekijk hier de vlucht op XContest.

Swing Serac RS

Dit jaar hebben we een nieuwe mogelijkheden op de planning staan! Super leuk om nieuwe dingen te ervaren, ontdekken en aan je vliegervaringen toe te voegen natuurlijk.

Brevet 2 plus week
Heb jij net je brevet 2 behaald en zin om nieuwe avonturen aan te gaan dan kunnen we je zeker aanbevelen om mee te gaan met de Brevet 2 plus week. In deze week dagen we jou als zelfstandig piloot uit om te werken aan verschillende onderdelen. Maar dit wel allemaal onder de begeleiding van een ervaren instructeur. Want we begrijpen maar al te goed dat het ook nog wel spannend is. Zo zullen we je mee nemen naar andere start plekken, laten we je zelf inschattingen maken rondom het weer en begeleiden je daar in. Gaan aan de slag met het verbeteren en uitbreidden van de oefeningen die je beheerst en ga je meer zelfstandig keuzes maken. Leerzaam en super leuk!

Trip naar Noord Macedonië
Ook nieuw in het aanbod is een trip naar Noord Macedonië. Een nieuw land ontdekken waar tal van vliegmogelijkheden zijn. Noord Macedonië staat bekend om zijn eindeloze mogelijkheden van XC vliegen, maar is ook voor de piloot die daarmee net in aanraking komt ideaal om te leren, ervaren en te genieten. Ga jij mee op avontuur?



Het scherm is voor de vuilnisbak

De afgelopen weken circuleert er een onderwerp in mijn naaste kennissenkring: een piloot heeft afgelopen winter een nieuw scherm gekocht. Een hoge B. Vanaf het begin zei hij dat er iets mis was met de vleugel en dat hij heel anders aanvoelde dan de testvleugel die hij eerder had. Ook dit scherm vertoonde tijdens een veiligheidstraining in het voorjaar reacties die zeker niet als ‘comfortabel’ of ‘goedaardig’ kunnen worden aangemerkt. Inmiddels heeft hij het scherm kunnen terugbrengen.

De reden waarom ik dit hier vermeld is niet (!) de vraag of het scherm eigenlijk iets had, of simpelweg niet paste bij deze piloot. De reden is eerder het enthousiasme waarmee andere piloten partij kozen in deze zaak en blijkbaar heel goed weten dat dat scherm slecht is en verbrand of weggegooid moet worden (origineel geluid). Het gaat dan om andere piloten die nog nooit met deze vleugel hadden gevlogen. Die alles alleen wist van horen zeggen.

Ik heb veel nagedacht over deze beoordelingen en het is me eigenlijk onduidelijk wat de motivatie achter deze denigrerende, zelfs verontrustende verklaringen is? En dan bedoel ik niet de mening van experts van echte experts hier, die waren er ook.

Soms heb ik het gevoel dat er gewoon te veel meningen worden verkondigd op basis van aannames, niet op kennis. Soms is niets bijdragen gewoon beter.

Wie gaat er nog lekker vliegen komende tijd?

Robert

In Alle omstandigheden.

In elk nummer van THERMIK verschijnen minstens twee testrapporten, twee schermen die op de proef worden gesteld. En de THERMIK Verlag heeft altijd veel waarden gehecht aan het testen van een scherm in de meest uiteenlopende omstandigheden. Dat klinkt logisch, maar in de praktijk is deze opgave niet geheel realistisch. 

Bokkig, borrelende, verscheurde thermiek, turbulente lij thermiek, geweldige dagen voor XC-vluchten, waar vind je ze in deze tijd van het jaar? In de Alpen zijn de thermische luchtstromen in winterslaap gegaan en komen ze slechts zeer zelden voor. Natuurlijk kun je overstappen naar meer zuidelijke sferen, en dat is precies wat de redactiekalender elk jaar zegt. Maar zelfs dat is geen adequate vervanging.

Een vlucht duurt vaak 10, 20, 30 of meer vlieguren. Alleen dan kan een daadwerkelijke indruk van het gedrag van de vleugel worden verkregen. Alles wat in september/oktober nog niet is uitgewerkt, wordt vanaf midden/eind februari getest. Dan begint het weer. Ondertussen analyseren we heel zorgvuldig wat er in kalme lucht gebeurt. En ook dat is onderdeel van een glidertest.

Dus misschien zit er wel een vlucht in tijdens de feestdagen. 

Talent? Ervaring!

Gavin McClurg (meerdere X-Alps-deelnemer) zei onlangs in een interview: “Er is maar één manier om piloot te worden met 20 jaar vliegervaring: je moet 20 jaar vliegen!”

Het gaat dus om ervaring. Ervaring die nodig is om goed te kunnen beoordelen welk scherm bij mij past, welk risico ik aan kan, of ik de situatie beheers of nog niet.

De juiste zelfkennis is zeker niet eenvoudig, in ieder geval niet zonder ervaring. Wanneer ervaring ontbreekt, komen talent en euforie om de hoek kijken. En beide zijn misleidend, behulpzaam maar misleidend. Door overmoed gaat er veel mis. En natuurlijk wil elke piloot zichzelf als getalenteerd zien en als zodanig erkend worden. Maar maakt dat hem/haar een ‘betere piloot’?

Talent kan worden gecompenseerd met oefening en euforie is er sowieso. Ervaring baart kunst, dat weet ik zeker. En ervaring doe je alleen op in de lucht. En dat kost tijd.

Naar de bergen, zeg ik!

Robert

Het seizoen zit er inmiddels alweer bijna op. Tijd om te evalueren en om vooruit te kijken. Na een paar maanden vlieg pauze vanwege een rugblessure ben ik sinds maart dit jaar weer volop gaan vliegen. Al snel was het vertrouwen weer terug en heb ik veel mooie momenten kunnen beleven. Een aantal avonturen heb ik hieronder beschreven.


XC-record vanaf lage startplek Helgisberg

Op 19 april waren de voorspellingen super, zoals de locals zeggen: een hammertag. Helaas had ik die morgen nog een afspraak met een van mijn klanten die ik niet kon afzeggen. Omdat ik erna zo snel mogelijk de lucht in wilde pakte ik mijn spullen en liep in 20 minuten naar de startplek Helgisberg.

Deze startplek ligt op bijna 1000 meter hoogte, zo’n 200 meter boven het dorp Frutigen. Als de dalwind ‘aan staat’ en het in de onderste lagen ook labiel is kun je hier thermo dynamisch omhoog soaren. Een hele speciale belevenis om zo laag te kunnen starten en daarna een lange vlucht te maken.

In 30 minuten was ik op 2.800 meter en vloog ik daarna de standaard xc-route richting Diablerets. Terug dezelfde route waarna ik nog verder vloog over de Thunersee richting Hohgant. Met een laatste thermiek bel boven de Sigriswiler Rothorn maakte ik een laatste glijvlucht terug naar Frutigen waar ik de gevlogen vlakke driehoek in zijn geheel kon sluiten.

Vlucht: https://www.xcontest.org/switzerland/de/fluge/details:annejan/19.4.2022/09:49


In 2 dagen van Zwitserland naar Frankrijk en weer terug

Eind april waren er opnieuw een paar mooie dagen voorspeld. De ene dag wat meer oostenwind en de andere dag wat meer westenwind. Samen met 2 vrienden planden we een route naar Frankrijk. Het idee was om dan daar te overnachten en de volgende dag met de westenwind in de rug terug te vliegen.

Rond kwart over tien startten we op Riederalp in Wallis en vlogen we het Rhône dal af richting Martigny. Deze route kende ik al van eerdere vlucht in maart dit jaar. De lange oversteek richting Frankrijk was voor mij nieuw en best spannend. Het dal bij Martigny staat bekend om de harde dalwind. Een dalwind van 40-50 km/h is hier heel normaal. Je wilt hier dus niet uitzakken. Met genoeg hoogte stook ik op 3000m over en kwam ik ruim boven de 2000m weer aan.

Eenmaal in Frankrijk vlogen we voorbij de Mt Blanc boven Chamonix, een fantastisch uitzicht op zo’n enorme sneeuwberg. De vlucht eindigde in de buurt van Albertville waar we met de vriendengroep een hotelletje hebben geboekt.

Toevallig was Jaap Smit ook in die regio aan het vliegen en reed hij ons de volgende dag een alp op waar we gezamenlijk nog verder omhoog liepen naar een geschikte startplek. Het eerste stuk terug tot Passy ging eigenlijk erg goed maar toen we bij de eerste ridge van Le Brevent bij Chamonix aankwamen merkten we dat de westenwind erg sterk was. Na wat proberen in de verwaaide thermiek aan de loefzijde van de berg vloog ik met een ruime boog het dal van Chamonix in. Daar lukte me het weer om hoogte te maken.

Echter toen ik de wind waarden via de Burnair Map app controleerde zag ik dat op de pas naar Zwitserland het meer dan 50 km/h waaide. Vanwege de beperkte landingsmogelijkheden bij de pas wilde ik de oversteek niet riskeren en besloot ik te landen in Chamonix waarna ik de reis per OV heb voortgezet. Al met al was het een heel mooi avontuur om samen met vrienden te beleven.

Vlucht heen: https://www.xcontest.org/switzerland/de/fluge/details:annejan/28.4.2022/08:16

Vlucht terug: https://www.xcontest.org/switzerland/de/fluge/details:annejan/29.4.2022/09:27


187 KM FAI vanaf de Niesen

De beste vlieg maanden voor lange vluchten zijn mei t/m juli. Op 18 mei vloog ik voor mijzelf een persoonlijk record. In bijna 11 uur vloog ik een FAI driehoek van ruim 187km.

Al in het eerste baantje van 8 uur omhoog naar de Niesen ontstond er een mooie wolkenstraat boven de Niesenkette. Meteen na aankomst op de top maakte ik me klaar en ben ik om 8:52u de lucht in gegaan, nog nooit zo vroeg gestart voor een XC-vlucht.

Vanwege de voorspelde hoge wolkenbasis en het verloop van de heenvlucht besloot ik het Wallis in te vliegen. Bij Visp wilde ik vervolgens oversteken richting het zuiden maar de wind waarden bij de Visperterminen gaven oostenwind aan wat betekent dat je daar aan de lijzijde thermiek moet gaan vinden. Dus al eerder omgedraaid en via de Lötschenpass weer naar Berner Oberland gevlogen.

Bij Interlaken had ik nog een ‘baustelle’ maar uiteindelijk lukte het me om het derde punt van de driehoek nog te zetten richting Hohgant. Daar was de bise goed te merken en was ik een tijdje zo laag dat ik al aan het zoeken was naar een geschikte landingsplek. Na wat geschraap vloog ik laag het Justistal in waar ik bij de Niederhorn de laatste bruikbare thermiek vond. De laatste glijvlucht over de Thunersee terug naar de Niesen was een heel gaaf moment. 

Vlucht: https://www.xcontest.org/switzerland/de/fluge/details:annejan/18.5.2022/06:52


X-Swiss met de X-Alps Academy

Samen met een groep piloten van de X-Alps Academy vlogen en liepen we begin augustus vanaf het meest zuidelijke puntje van Zwitserland naar het meest noordelijke. Een avontuur van 4 dagen onder leiding van Chrigel Maurer en Stefan Zaugg.

De omstandigheden waren perfect om een hike & fly wedstrijd na te bootsen. Elke dag opnieuw moet je het doen met de condities die er op die plek zijn en daar het maximale uit zien te halen. 

We begonnen de eerste dag in Tessin en eindigden na 80km vliegen bij de San Bernardinopas in Graubünden. De tweede dag vloog het grootste gedeelte van de groep tot aan de Walensee in kanton Glarus. De piloten die eerder uitzakten zijn met het OV verder gereisd of probeerden nog een vlucht om weer bij de groep aan te sluiten. De derde dag vlogen we het vlakke land in. Met een basis van ruim 3000 meter was het frustrerend om in de regio Zürich telkens verder af te moeten spiralen vanwege de verschillende luchtruimen. Met de steeds sterker wordende westenwind en de lage werkhoogte zijn we uiteindelijk in de buurt van Frauenfeld geland waarna we de vierde dag te voet, en sommigen vanwege blessures met vervoer, verder zijn gegaan naar het meest noordelijke puntje. 

Het vliegen in een grotere groep geeft veel voordelen. Je hebt meer vertrouwen in onbekend gebied en ziet sneller wat een betere of minder goede lijn is om te vliegen. 

In het laatste nummer (nummer 3, oktober 2022) van het tijdschrift Lift vind je een uitgebreid verslag van dit project.


Na al deze avonturen werd het ook weer tijd om de vleugel te laten testen. Na de laatste check eind vorig jaar heb ik er al weer ruim 250 uur mee gevlogen. Op weg naar een wedstrijd in Italië ging ik langs bij het testcentrum waar Air Time alle vleugels laat testen. Leuk om eens van dichtbij te zien hoe het testen in zijn werk gaat. Van dit proces heb ik een korte video gemaakt: 

In de herfst en winter verblijf ik weer in Nederland en maak ik weer plannen voor volgend jaar. De combinatie van Hike & Fly met XC blijf ik het leukste vinden en dat zal daarom ook in 2023 een belangrijk onderdeel van het vliegen voor mij blijven.

Blij om te vertellen dat we weer kunnen genieten van mooie beelden, vluchten en verhalen van Anne Jan.

Na een rugblessure, die hem even aan de grond hield, is hij nu weer volop aan het vliegen. Wellicht heb je al wat voorbij zien komen op zijn social media, maar Anne Jan is weer heerlijk aan het rond fladderen in de bergen. Daar zijn wij natuurlijk heel erg blij mee. We hopen dat je snel weer op het niveau bent waar je graag wil zijn en dat er weer mooie prestaties in het verschiet liggen. Vind je het leuk om te volgen wat hij allemaal doet? Houd dan zijn zijn website en social media kanalen in de gaten

Eindelijk bereiden wij het seizoen voor zoals we dat gewend zijn. Wij kijken er naar uit om van het voorjaar weer actief te zijn in Oostenrijk en te kunnen genieten van het vliegen in de bergen.

Uiteraard begrijpen we ook dat er vragen kunnen zijn rondom Corona, want het leven begint wel steeds meer op normaal te lijken. Maar helemaal zijn we er nog niet vanaf. Hieronder lees je hoe wij om zullen gaan met eventuele beperkingen die ontstaan wegens Corona.

Net als afgelopen jaar zullen we ons best doen om met elkaar een gepast oplossing te vinden. Ben je ziek geworden, dan kan je daar uiteraard niks aan doen en verplaatsen we kosteloos je week. Het kan ook voorkomen dat wij het team in deze situatie niet rond krijgen.

Kunnen we wegens inreisbeperkingen het land niet in, ook dan gaan we flexibel met je geboekte week om en kan je deze kosteloos verzetten. Mocht dat echt niet lukken, dan kan je de week annuleren en krijg je het reeds betaalde bedrag terug. Let wel even op: Indien het land beperkende maatregelen oplegt waar jij zelf een keuze in hebt, dan zijn wij hiervoor niet verantwoordelijk en kunnen we de week niet zomaar verzetten.

Repost Swing:
Was gibt es Schöneres als einen Abendflug bei Sonnenuntergang. Zusammen mit einigen Freunden von der X-Alps-Academy machten wir an einem schönen Sommertag im August auf zum Morgenberghorn im Berner Oberland, Schweiz.

Die anspruchsvolle Route führte uns auf 2.249 Meter Seehöhe. Unterwegs konnten wir die fantastische Aussicht auf den Thunersee genießen. Oben angekommen, sahen wir die schneebedeckten Gipfel des berühmten Trios: Eiger, Mönch und Jungfrau. Wir waren überwältigt vom Sonnenuntergang, der alle Gipfel in weiche Orangetöne färbte. Es wurde Zeit zu starten. Der Wind war perfekt, nicht zu stark und kam schön von vorne. Der steile Startplatz war eine Herausforderung, darum war auch Vorsicht geboten. Nach einer schönen Soaring-Session flogen wir zurück ins Tal, wo es schon dämmerte.
Zufällig war auch ein professioneller Fotograf auf dem Morgenberghorn, der dort übernachtete. Er hat bot uns an, ein paar schöne Bilder von unserem Abendflug zu machen. Und so können wir diese unvergessliche Hike & Fly-Tour nun mit euch teilen.

Fotos by Simon Glauser (Glausergraphy)
Pilot und Story by Anne Jan Roeleveld